چه فرقی با هم دارندتخته های چسب و کارت های چسبناک?
تخته های چسببا مقوا شروع کنید این چسب معمولاً یک ترکیب لاستیک ذوب داغ است که به صورت ضخیم اعمال می شود. در تله مگس، تخته به صورت عمودی پشت یک لامپ UV قرار می گیرد. چسب برای حدود سه تا چهار هفته در داخل خانه چسبناک می ماند. تختههای درجه جوندگان سنگینتر از فرمول متفاوتی استفاده میکنند-پلی ایزوبوتیلن بیشتر، که به آن احساس رشتهای و هرگز کاملاً خشک میدهد. من یک تخته موش را دیده ام که سه سوسک را می گیرد و هنوز آنقدر چنگ می زند که یک موش بالغ را با یک پنجه نگه دارد. نکته مهم این است که این تخته ها یکپارچه هستند. وقتی چیزی چسبید، کل آن را پرت می کنید. و از رطوبت متنفرند-یکی را در زیرزمین مرطوب رها میکنند و مقوا را تاب میدهد و چسب را از روی زمین بلند میکند.
کارت های چسبناکیک حیوان کاملا متفاوت هستند پایه پلی پروپیلن، معمولاً 0.23 میلی متر ضخامت، با چسب اکریلیک تثبیت شده با اشعه ماوراء بنفش است. رنگ تزیینی نیست-زرد در طول موج 550-580 نانومتر منعکس میشود، که مگسهای سفید مقاومت ناپذیری پیدا میکنند، در حالی که آبی با طول حدود 450 نانومتر تریپس را میکشد. من آنها را در گلخانه های گوجه فرنگی آویزان کرده ام و آنها را به مدت سه ماه زیر باران و آفتاب 40 درجه رها کرده ام. پلاستیک صاف می ماند، چسب هرگز ذوب نمی شد و تعداد گیرها هنوز قابل خواندن بود. اما آنها تله های بی رحمانه نیستند. لایه چسب نازک تر و کمتر از چسب جوندگان است{11}}این لایه برای نگه داشتن حشرات ریز است نه بی حرکت کردن مهره داران. سعی کنید از یک کارت چسبنده برای ماوس استفاده کنید و ماوس فقط روی آن راه میرود و ردپایی در چسب باقی میگذارد و سرگرم میشود.
سردرد واقعی زمانی ایجاد می شود که مردم آنها را با هم مخلوط می کنند. من یک بار دیدم که پرورش دهنده ای تخته های چسب (از نوع مقوایی) را در باغ خود قرار داد و فکر می کرد که آنها به عنوان ابزار نظارت کار می کنند. شبنم یک شبه تخته ها را خیس کرد، مقوا به شکل U پیچید و صبح روز بعد چسب به یک امولسیون شیری تبدیل شد که کاملاً شسته شد. برعکس، یک صاحب رستوران سعی کرد از کارتهای چسبناک داخل تله نور پرواز خود استفاده کند، زیرا در هر اینچ مربع ارزانتر بودند. کارت ها بازتابنده اشعه ماوراء بنفش را مسدود کردند، میزان گیرش را به نصف کاهش دادند و پس از دو هفته چسب اکریلیک به یک لایه شکننده تبدیل شد که دیگر چیزی را نگه نمی داشت.
بنابراین قانون کلی من این است: تختههای چسب داخل میمانند، صاف دراز میکشند و برای توقف خزیدن یا پرواز قوی آفات در نزدیکی منبع نور، به تودههای چسبنده متکی هستند. کارت های چسبنده به بیرون می روند، به صورت عمودی آویزان می شوند و چسبندگی خام را با مقاومت در برابر آب و هوا و دقت طیفی مبادله می کنند. یکی تله است. دیگری ابزار سرشماری است. اگر با یک کارت چسبنده مانند یک تخته چسب رفتار کنید، پول را هدر خواهید داد. اگر با یک تخته چسب مانند یک کارت چسبنده رفتار کنید، زمان را تلف خواهید کرد-و احتمالاً دستان خود را با یک آشغال آب شده مواجه خواهید کرد. من به اندازه کافی هر دو را تمیز کرده ام تا مدتها قبل از اینکه آن آستر رهاسازی را جدا کنید، تفاوت آنها مهم است.
