تلههای کارت چسبنده زرد برای شتهها: آنچه که دادهها در واقع نشان میدهند
به هر گلخانه تجاری بروید و آنها را{0}}مستطیلهای زرد روشنی که در بین محصولات آویزان شدهاند، با چسب پوشانده شدهاند، مشاهده میکنید که دهها حشره را شکار میکنند. اما آیا این تله ها واقعاً در برابر شته ها نتیجه می دهند؟ شواهد حاصل از تحقیقات حشرهشناسی و دههها استفاده در مزرعه میگوید بله، اگرچه شاید به دلایلی که بسیاری فرض میکنند نه.
چگونه شته ها رنگ زرد را درک می کنند
جذابیت تصادفی نیست شته های بالدار دارای گیرنده های نوری هستند که به طور خاص با طول موج های طیف زرد- سبز، تقریباً 550 تا 580 نانومتر تنظیم شده اند. این حساسیت به این دلیل ایجاد شد که نور زرد از سطح زیرین برگهای جوان و نوک شاخههای تازه-دقیقاً بافتهایی که شتهها ترجیح میدهند در آنجا تغذیه کنند، منعکس میشود. برای یک شته پرنده، کارت زرد مانند یک گیاه میزبان جدید به نظر می رسد. آنها نزدیک می شوند، فرود می آیند و چسب بقیه کارها را انجام می دهد.
آزمایشهای انتخاب آزمایشگاهی به طور مداوم نشان میدهند که زرد با حاشیههای 3:1 یا بیشتر در میان گونههای متعدد شته، از جمله Myzus persicae (شته هلو سبز) و Aphis gossypii (شته پنبهای) از رنگهای دیگر بهتر عمل میکند. این بازاریابی{3}}زیست شناسی-بررسی شده نیست.
چه تلههایی را میگیرند-و چه چیزی را نمیگیرند
کارتهای چسبناک زرد شتههای بالدار را میگیرند که به نام آلاتز شناخته میشوند. اینها مرحله پراکندگی هستند، افرادی که مستعمره های پرجمعیت را ترک می کنند تا هجوم های جدیدی را در جاهای دیگر شروع کنند. به دام انداختن آنها قبل از اینکه روی محصول شما مستقر شوند، چرخه استعمار را قطع می کند. هر آلات صید شده یک ماده کمتر است که بتواند در عرض چند روز ده ها فرزند تولید کند.
با این حال-و اینجاست که انتظارات واقع بینانه اهمیت دارد-کارتها پورههای بدون بال را که قبلاً از بافت گیاه تغذیه میکنند، نمیگیرند. آنها روی برگها میمانند، بدون مزاحمت. به همین دلیل است که کارت های چسبنده به عنوان نظارت بر جمعیت عمل می کنند، نه به عنوان یک درمان درمانی. آنها به شما می گویند زمانی که شته های بالدار وارد محصول شما می شوند، این امکان را فراهم می کند تا قبل از ایجاد کلنی های جدید، اقدام به موقع انجام دهید.
عملکرد میدانی تحت شرایط واقعی
مطالعات متعدد منتشر شده از ایستگاههای تحقیقات کشاورزی در اروپا و آمریکای شمالی گزارش میدهند که استقرار منظم کارت چسبنده، همراه با آستانه عمل، کاربرد حشرهکشها را 30 تا 50 درصد بدون به خطر انداختن کیفیت محصول کاهش میدهد. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 2018 روی محصولات فلفل شیرین نشان داد که تولیدکنندگانی که از کارت زرد به عنوان ابزار نظارتی استفاده میکنند، به طور متوسط 2.3 سمپاشی کمتر در هر فصل در مقایسه با برنامههای تقویم- انجام میدهند.
محاسبات اقتصادی به خوبی انجام می شود: یک جعبه 25 کارتی تقریباً به اندازه یک یا دو لیتر حشره کش تجاری است، اما در کل دوره رشد اطلاعاتی را ارائه می دهد. چندین-عملیات سبزیجات در مقیاس بزرگ که در جنوب چین بازدید کردهام، اکنون کارتهای زرد را در کنار دماسنج و قیچی هرس، تجهیزات استاندارد میدانند.
به حداکثر رساندن اثر تله
ادبیات تحقیق به چندین متغیر اشاره می کند که به طور قابل توجهی بر نرخ صید تأثیر می گذارد:
ارتفاع: کارتهایی که 20 تا 30 سانتیمتر بالای سایبان قرار دارند، شتههای بالدار بیشتری نسبت به شتههای پایینتر یا در سطح زمین میگیرند.
جهت: کارت های عمودی رو به ردیف های برش بیشتر از کارت های افقی می گیرند
تراکم: یک کارت در هر 10-20 متر مربع داده های قابل اعتماد ارائه می دهد. کمتر از آن و شمارش از نظر آماری پر سر و صدا می شود
فاصله تعویض: حداکثر هفت روز. چسب در شرایط گرد و غبار یا گرم سریعتر چسبندگی را از دست می دهد
ادغام با کنترل بیولوژیکی
تمرینکنندگان با تجربه IPM از کارتهای زرد در کنار دشمنان طبیعی مانند Aphidius colemani-یک زنبور انگلی استفاده میکنند که به طور خاص شتهها را هدف قرار میدهد. کارتها در اینجا دو کارکرد دارند: هجوم آفات را کنترل میکنند، و همچنین نشان میدهند که چه زمانی آزادسازی زنبورها مورد نیاز است. اگر تعداد کارت ها از آستانه تعیین شده از قبل- بالاتر برود، زنبورها از بین می روند. اگر تعداد کم بماند، پرورش دهنده در هزینه رهاسازی غیر ضروری صرفه جویی می کند.
این جفت در عملیات های خیار، گوجه فرنگی و زینتی در آب و هوای متعدد موثر بوده است. خود کارت ها آسیب قابل توجهی به زنبورها نمی زند، زیرا پارازیتوئیدها تمایل به پرواز در پایین تر دارند و نسبت به میزبان شته های خود کمتر جذب رنگ زرد می شوند.
یک حکم عملی
کارتهای چسبنده زرد برای شتهها{0}}نه بهعنوان یک راهحل مستقل، بلکه بهعنوان یک پایه نظارتی قابل اعتماد کار میکنند. آنها داده های عملی را به پرورش دهندگان می دهند، در صورت استفاده صحیح، ورودی های شیمیایی را کاهش می دهند، و به آرامی با سایر روش های کنترل ادغام می شوند. هیچ ابزاری کامل نیست، اما کارت زرد چندین دهه شواهد میدانی پشت آن دارد. این بیشتر از آن چیزی است که بسیاری از فناوریهای جدیدتر و گرانتر میتوانند ادعا کنند. برای پرورش دهندگان جدی در مورد مدیریت آفات، این کارت ها یک سرمایه گذاری ساده و اثبات شده باقی می مانند.
